Seite:Kinder und Hausmärchen Grimm 1843 I 270.jpg

aus Wikisource, der freien Quellensammlung
Fertig. Dieser Text wurde zweimal anhand der Quelle korrekturgelesen. Die Schreibweise folgt dem Originaltext.
47.
Von dem Machandelboom.

Dat is nu all lang heer, wol twe dusend Johr, do wöör dar en ryk Mann, de hadd ene schöne frame Fru, un se hadden sik beyde sehr leef, hadden awerst kene Kinner, se wünschden sik awerst sehr welke, un de Fru bedd’d so veel dorüm Dag un Nacht, man se kregen keen un kregen keen. Vör erem Huse wöör en Hof, dorup stünn en Machandelboom, ünner dem stünn de Fru eens im Winter, un schelld sik enen Appel, un as se sik den Appel so schellt, so sneet st sik in’n Finger un dat Blood feel in den Snee. „Ach,“ säd de Fru, un süst’d so recht hoog up, un seg dat Blood vör sik an, un wöör so recht wehmödig, „hadd ik doch en Kind, so rood as Blood un so witt as Snee.“ Un as se dat säd, so wurr ehr so recht frölich to Mode: ehr wöör recht, as schull dat wat warden. Do güng se to dem Huse, un’t güng een Maand hen; de Snee vorgüng: un twe Maand, do wöör dat gröön: un dre Maand, do kömen de Blömer uut der Eerd: un veer Maand, do drungen sik alle Bömer in dat Holt, un de grönen Twyge wören all in eenanner wussen: door süngen de Vögelkens dat dat ganße Holt schalld, un de Blöiten felen von den Bömern: do wöör de fofte Maand wech, un se stünn ünner dem Machandelboom,

Empfohlene Zitierweise:
Brüder Grimm: Kinder- und Haus-Märchen Band 1 (1843). Göttingen 1843, Seite 270. Digitale Volltext-Ausgabe bei Wikisource, URL: https://de.wikisource.org/w/index.php?title=Seite:Kinder_und_Hausm%C3%A4rchen_Grimm_1843_I_270.jpg&oldid=- (Version vom 1.8.2018)