Seite:1863 Sammlung alt- und mitteldeutscher Wörter aus lateinischen Urkunden.djvu/021
|
hilghenguth d. i. Heiligengut s. gut. hoba, hobe s. hof, huobe. hocas, hocuar. quae piscalio quia in similitudinem palorum, quos incolae hocas vocant, construitur, gentilicio nomine ab indigenis hocuar nuncupatur. 832 O. 7. hochgericht s. gericht. hof, hov, hoif. {ahd. hof, hoph Graff 4, 828 mhd. hof MZ. 1, 698. Sm. 2. 156.) dinclichof. 1330 G. 2. 283. Hubengericht. H. 231: curia, ubi colonis jus redditur in causis emphyteuticariis. Vgl. Z. 1, 7. 30 u. ö. sedilhoif. 1362 F. 343 Herrenhof, Herrensitz, mhd. sëdelhof MZ 1, 700. H. 1579. Sm. 2, 157. selehoven. C. 1976. selhuben. C. 2257. 3692. curtis, quae francorum lingua selehof dicitur. 1096 L. 1, 253. seluhoua. 1068 L. 1, 211. selihoua. 799. L. 1. 14. Freies unzinsbares Gut, Herrenhof, von dem andere Höfe abhängig sind. mhd. salhof, selehof MZ. 1, 699. ahd. selehof Graff 4, 829. Vgl. H. 1582. Z. 1. 10. 49. 63. 107. stadelhobe, stadilhobe. 1291 H. 2, 266 268. Herrenhof, mhd. stadelhof MZ. 1. 700. Vgl. H. 1719 Z. 1. 56. vronhof, fronhof. (ahd. frônohof, frônehof Graff 4. 829. mhd. vrônehof. MZ. 1, 700. H. 540. Z. 1,7. 12.) Herrenhof. domus dominica, quam appdlamus v. wronhof. 1222 J. 1, 144. curles. quae v fronhoue dicuntur. 1263 A. 2, 197. curtes fronhof, fronehof, fronhove. 1263. 1280. 1285 H. 1, 697. 778. 812. curia Vronehof. Fronhaib, Vronhof. 1289. 1334 F. 245 246 529. s. noch die Ortnamen. vronchobistat s. stat. houedenyst, houeiunger, hoverecht, houestat, hovezens, hovecins s. d. 2. W. holen nur in ufholen, bona publicandi, quod vfholin dicitur, habebit facultatem. 1292 A. 2. 481. jus offholen 1293 S. 1, 434. quod domos possint tollere et confiscare, quod dicitur vfholen. 1316 A. 2, 772. ofholen. 1320. 1322. A. 2, 845 887. hole, hoylz, hoit, hout, ahd. mhd. holz, angelsächs. holt, niederländ. hout. doufholt, doufhout. (mhd. toupholz MZ. 1. 707. RA. 507) Das kleinere Unterholz, Strauchwerk, Späne. ad usuin ignis proprii collectionem lignorum, quae dicuntur doufholt. 1223 L. 2. 110. ligna inulilia, quae v. dicuntur doufhout. 1298 L. 2, 984. doyfhoylz. 1312 L. 3, 29. klaritzenholtzs, laquericia. 1338 L. 3 . 326. Df. 333 hat unter vielen Namen für liquiricium (Lakritze) auch claritz. kunikcgesholzt s. glauem. maserinsholtz. de centenario maserinsholtzes. 1338 L. 3, 326. Maserholz, Holz mit Adern und Flammenzeichnung. scharhoylz. 1303 L. 3, 29. urhulze. (mhd. urholz MZ. 1, 707. RA. 507.) Unfruchtbares Holz, also nicht Eichen und Buchen. liguum du arboribus, quae fructiferae non sunt, et in v. urhulze appotlantur. 1193 F. 18 werholz. ubi per sententiam est diffinitum quod nulli villo (villae) super ligna nemoris confovenda statuere bannum id est werholz liceat preter unum et hoc in terminis suis et que forte voluerit. 1226 E. 245. holzdinc, holtzgenoze, holtgenoten, holzgewalt, holtgewalde, holzgrave, holzkorn, holzoncorn, holzmarke, holczschephel s. d. 2. W. houbetreht, houvetlude s. recht, liut. hövere, houinnere, hoyvenhere. (mhd. hovenaere bei Zn) Höfer, Hofgeschworner. rustici homines hövere. 1202. G. 2, 72. houinnere. 1253 G. 2, 263 hoyuenhere. 1325 G. 3, 232. houereide. area, quae v. dicitur houereide. 1242 L. 2. 287. howedde s. wette. hude s. hute. hulda, hulde. (ahd. huldi Graff 4. 915. mhd. hulde MZ 1, 705. H. 966. Z. 2, 16.) Die Ministerialen sprachen auf Treue (fides), die Schöffen auf ihren Eid (hulde). hulda. 1202 G. 2. 71. per huldam. 1291 G. 2, |
Joseph Kehrein: Sammlung alt- und mitteldeutscher Wörter aus lateinischen Urkunden. Förstemann, Nordhausen 1863, Seite 13. Digitale Volltext-Ausgabe in Wikisource, URL: http://de.wikisource.org/w/index.php?title=Seite:1863_Sammlung_alt-_und_mitteldeutscher_W%C3%B6rter_aus_lateinischen_Urkunden.djvu/021&oldid=1231011 (Version vom 17.09.2010)