Seite:Die araner mundart.djvu/405
|
– 163 –
kræḱn̥̄, s. kreḱn̥̄. kreǵ, s. kræǵ. kreḱn̥̄, kræḱn̥̄, m., „haut“, croicenn, aus croicend, crocenn; St.-B. 99, W. 453, Z.-E. 778, Atk. 617. – Vgl. ḱńæs.
krev-, s. knev. krəs, s. okrəs. krihōŕ, s. kruhījōŕ. kriḱ-, s. knøk. krī, m., „herz“, croidhe, aus cride; St.-B. 95, Z.-E. 230, W. 452, Atk. 615. – pl. krīxī. krīxī, s. krī. krīń-, s. krān̄. krok, s. knøk. krokān, s. korkān. kroxĭm, „hänge auf“, crochaim; Atk. 616, Z.-E. 434, W. 453. – Vgl. d. beisp. unter ǵēgān und n̄ān. krøk, s. knøk. krøtəx, m., „brachschnepfe“ [Scolopax arquata],[1] = crutach, O’R., „hump-backed?“ – Vgl. kryȷ.[A 1] kruə, „hart“, cruaidh, aus cruaid; St.-B. 98, W. 455, Atk. 617. tā n bōhr̥ kruə. „Der weg ist hart.“ – wil nə fatī bricə? ńīl, tā šēd kruə fōs. „Sind die kartoffeln gar? Nein, sie sind noch hart.“ kruəȷr̥„ praes. pass. zu kruīm. kruəx, m., „haufe“, cruach, aus crúach; St.-B. 99, W. 455. – Vgl. kornān.
kruəxń̥, f., „härten“, verbals. zu kruīm; O’R. cruacham.
|
Franz Nikolaus Finck: Die araner mundart. N. G. Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, Marburg 1899, Seite 163. Digitale Volltext-Ausgabe in Wikisource, URL: http://de.wikisource.org/w/index.php?title=Seite:Die_araner_mundart.djvu/405&oldid=1778194 (Version vom 11.03.2012)