RE:Rufinus 13
| Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft | |
|---|---|
fertig Fertig! Dieser Text wurde zweimal anhand der Quelle Korrektur gelesen. Die Schreibweise folgt dem Originaltext. | |
| C. Vettius Cossinius | |
| Band I A,1 (1914) Sp. 1186 | |
| Scan: 1186, OCR | |
| Register I A,1 | Register r |
Link für WP * {{RE|I A,1|1186||Rufinus 13|[[Otto Seeck]]|RE:Rufinus 13}} | |
Zitierempfehlung Otto Seeck: Rufinus 13. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Band I A,1 (1914), Sp. 1186, digitale Volltext-Ausgabe in Wikisource, URL: https://de.wikisource.org/wiki/RE:Rufinus_13 | |
13) C. Vettius Cossinius Rufinus, Heide, da er die Priestertümer des Pontifex Solis, Augur und Salius palatinus bekleidete (Dessau 1217 = CIL X 5061. 32040). Seine Ämterlaufbahn begann er als Proconsul Achaiae durch Erlosung, also wahrscheinlich noch vor der Zeit Diocletians oder in deren ersten Anfängen; dann wurde er Curator viae Flaminiae, curator alvei Tiberis et cloacarum sacrae urbis, Corrector Venetiae et Histriae, Corrector Tusciae et Umbriae, Corrector Campaniae vor dem Sturze des Maxentius, also vor 313, Comes Constantins d. Gr.[1] (Dessau a. O.). Praefectus urbis Romae vom 20. August 315 bis zum 4. August 316 (Mommsen Chron. min. I 67. Dessau a. O. CIL VI 32040. Cod. Theod. IV 11, 1. VIII 18, 1, 3. Frg. Vat. 273). Consul ordinarius im J. 316 (Oxyrh. Papyr. I 53. 84. Seeck Rh. Mus. LXII 495).
Anmerkung (Wikisource)
- ↑ Vorlage fälschlich Constantius d. Gr.